SAMSUN'A İLK KAR...

Yeppudaaaaa.
Bugün sonunda Samsun'a ilk kar düştü ve ben hele şükür diyip durdum.Malum ılıman iklim, pek kar gözükmez bizim buralarda. Her sene bir iki yağar ama biz kar beyazı yeryüzünden değil gökyüzünden izleriz.

Eh  kar yağdı ve akıl almaz bir soğuğu da peşinden getirdi. Bugün okuldan tramvaya gidene kadar soğuktan acıyan ellerimi bir süre hissedemedim hatta burnumu kırıştırdığımda tekrar eski haline getiremedim bir süre tam bir ayazdı anlayacağınız ama biz sıcakkanlı ergenler olarak kar kar diye çığlık attık sokakta( size Samsun'a pek kar yağmadığını söylemiştim). Milletin elinde şemsiyeler kar görmemiş ergenlere gülüyorlardı bugün.( onlar biz oluyoruz)

Yağmur değil de kar yağdığında açılan şemsiyelere  bayılıyorum. Renk renk şemsiyelerin üzerinde bembeyaz taneler. Bu renk cümbüşüne deli  oluyorum.
Bir de sokak da ters dönen şemsiyeleri izlemek var! Savaş alanını canlı görmek gibi bir şey, bana kızmayın ama bu ters dönen şemsiye savaşlarını izlemeye de bayılıyorum.

Bugün sokak da yürüyen bir amca mı desem dede mi desem bir ajusshiye rastladım bak onun şemsiyesi de güzeldi ama plaj şemsiyesi kadar bir şeydi buradan yazımın sonunu ona seslenişle bitirmek istiyorum!
Her şey iyi güzel de o sıska vücudunla o şemsiye ne amca ya? Tüm torunlarını mı gezdiriyon onla napıyon ya! Kamu alanını işgal ediyon resmen
Burdan sana kucak dolusu sevgiler amca...