Ve bi o kadar uzaksın bana...

Ben bir çölüm

sensiz çorak aç muhtaç...

yalnızlığı daim, karanlıkta üşüyerek..

Sen bir güneşsin.

ısıtırsın önceleri sonra yakar kavurursun...

ulaşamam sana çünkü uzaksın bana

ve bir o kadar yakınsın aslında

Sen bir yıldızsın, benim yıldızım...

geceleri kimse olmaz buralarda

ama sen varsın, 

parlarsın...

ne zaman ulaşmak istesem sana 

uzaksın bana 

ve bi o kadar yakınsın aslında

sen bir bulutsun, 

susarım...

özlemim o kadar derindir ki sana 

sen yağarsın ben ağlarım...

yükselirim yanına 

ve sensin her yerdesin...

dokunamam sana 

çünkü beni bilmezsin görmezsin 

belki fark etmezsin kaybolurum seninle 

sis perdesinin içinde gölgenle...

ben bir kum tanesi fırtınam sensin 

eser gürler, sürüklersin..

ses çıkarmam, çıkaramam da 

sen nereye ben oraya

ve yine bilmezsin beni 

farketmezsin belki 

bilmediğin o çaresiz sensizi

alır çıkarırsın göklere 

ve savurursun birden yerlere

ve ben yerlere çaldığın o zerre

ve yine yalnızlığıyla 

belki de daha çok sensizliğiyle ağlayan sensiz...